يك قوري كهنه و شكسته

در عهد شباب و خردسالي

بودي تو سموار زغالي

نفتي شده اي و ليك حالا

شان تو زياد رفته بالا

خواننده خوب اين زمان شو

من بي تو زعيف و ناتوانم

كن گريه درون استكانم !

از دوري چاي كرده ام غش

مانند تو سينه شد پر اتش

من تا كسي ام رو تو پمپ بنزين !

در غلغل توست لذت من

از اتش توست قدرت من

در سينه دو صد شراره داري

بر عكس زمانه با بخاري !

روزي كه روم به جناب باغ

با خود ببرم سمواري داغ

خواهم ز عيال خود شيفته

ان چيز كه مورد پسند است

بيش از همه چاي داغ و قند است

عهد من وتو شكستني نيست

در مورد این شعر نظر بدهید متشکرم.

شخصي ده خر داشت روزي بر يكي از انها سوار شد و خران خويش را

 شمرد چون ان كه سوار بود شماره نمي كرد حساب درست در نمي امد

پياده شد و شمار كرد حساب درست و تمام بود چندين بار در سواري و

 پيادگي شمارش را تكرار عاقبت پياده شد وگفت:سواري به گم شدن يك

خر نمي ارزد.

براي مشاهده ي تبليغات بر روي ادامه مطلب كليك كنيد.